10-06-2017  Zwaluwenjeugdbeker finale  Peursum JO19 1 - GVV'63 JO19 1 : 4-1 (gespeeld bij Nivo Sparta te Zaltbommel)

Peursum JO19 1 verslaat in de finale van de Zwaluwenjeugdbeker GVV'63 met ruime cijfers: 4-1. 2x Mitchell Huisman en 2x Sjoerd den Boer. Maar een overwinning van het hele team! 

Het einde van het seizoen 2016-2017 kwam voor Peursum JO19 1 pas op 10 juni 2017. De competitie was toen al een maand afgelopen. Maar deze verlenging van het seizoen was een zeer welkome: het spelen van de bekerfinale van ons Zuid 1 district. En wel tegen de club die in onze competitie kampioen geworden was. Met 2 punten voorsprong op ons. In de competitie uit bij GVV'63 terecht verloren (5-2), thuis terecht gewonnen (3-1). 

Natuurlijk valt er ook wel iets te zeggen over 'the road to'......... Zoals de winst op Rijsoord op 14 januari 2017, 4-0 voor met rust (met een hatrick van Mitchell waarvan 1x met rechts en 1x na een solo vanaf de middenstip), maar 4-4 de eindstand na ruim 90 minuten. Gelukkig de koelbloedigste bij de penalty's en een goede keeper onder onze lat. Rijsoord wel de kampioen in de andere JO19 1 competitie in ons district. En natuurlijk de winstpartijen op De Zwerver (4-0) en Heerjansdam (2-1) in de kwart- en halve finale. En in die halve finale het schitterende doelpunt van Sjoerd, bij de stand van 1-1, van rand 16 met een loeiharde volley rechtstreeks in de kruising. Van die momenten en situaties die je bij blijven.

De uiteindelijk prachtige bekroning voetbalseizoen 2016-2017 voor JO19 1 zal mij sowieso zeer bij blijven. En ik denk en hoop dat dit ook voor de spelers geldt die dit hebben meegemaakt. Voor een aantal een beloning voor vele jaren met inzet bezig zijn met een sport waar je best goed in bent, maar door allerlei omstandigheden net niet goed genoeg om de beste in jouw categorie/competitie te zijn. De keuze om dit seizoen niet (weer) de uitdaging aan te gaan om in de 1e klasse te spelen, is, als je achteraf de balans opmaakt, een goede keuze geweest. Niet alleen vanwege het behalen van een mooie echte prijs die er toe doet. Maar juist vanwege de winst die er behaald is in het groeien van wisselvalliger (jeugd)speler naar meer volwassen en constanter speler. Het hele elftal heeft samen die groei na de winterstop ingezet en tot en met de bekerfinale doorgetrokken. Met steeds 'volwassener' voetbalspel, inzet en teamgeest. En gelukkig met een grote doses speelplezier. De enige keer dat ik daar voor het elftal negatief op heb moeten scoren was bij de uitwedstrijd tegen Woudrichem. Een van de gelijke spelen van dit seizoen. Maar deze was echt onterecht. Wij weten dat en dat is voldoende.

Veel, veel leuker was en blijft het winnen van de bekerfinale. De winst in de halve finale voelde al fantastisch, maar met een uitgelaten groep met de beker boven het hoofd het Peursum-complex kunnen betreden na een puik gespeelde finale, da's echt tof.

De eerste 5-10 minuten van de wedstrijd leek GVV'63 de overhand te hebben. Was het duidelijk dat de zenuwen nog de overhand hadden. Daarna en eigenlijk de rest van de wedstrijd, is er geen moment geweest dat bij mij het gevoel ontstond dat we de wedstrijd niet zouden kunnen winnen. Maar wat bleef het eerste doelpunt lang uit. Ondanks diverse goede mogelijheden en een duidelijk veldoverwicht werd pas net voor rust het net van het GVV-doel gevonden. De combinatie lukte goed en aan de linkerkant van het strafschopgebied kwam Mitchell vrij. En kon hij doeltreffend uithalen, de bal diagonaal met links in de rechterhoek langs de goede keeper van GVV'63. De 1-0 was ook de ruststand.

Wat mij ook bij zal blijven zijn de woorden waarmee coach Perry Blokland het team wist te inspireren en motiveren en gelijkertijd toch ook wist te kalmeren voor aanvang van de bekerfinale. Weloverwogen goed gekozen woorden maakten duidelijk dat 'wij' er klaar voor waren om als sterkste ploeg die dag uit de strijd te komen. Geen bluf of grootspraak. Realistisch met oog voor ieders kwaliteiten. En na de wedstrijd de grote trots dat het strijdplan op de eerder aangehaalde 'volwassen' wijze was uitgevoerd. Ieder met z'n eigen taak in het elftal. Naar beste kunnen uitgevoerd. Door de een wat gelukkiger dan door de ander. Maar in combinatie de beste prestatie die geleverd kon worden. Door iedereen! 

Natuurlijk blijven de doelpunten in zo'n wedstrijd je bij, da's logisch. Maar zeker zo belangrijk was het verdedigende werk wat werd gedaan. Zonder de andere spelers in de verdediging te kort te willen doen viel de winnersmentaliteit van Ronald op. Geen centimeter, geen milimeter hoop bij de spits van GVV'63 dat hij een doorslaggevende rol zou kunnen gaan spelen die middag.

De 2-0, na 8 minuten spelen in de 2e helft, was van Sjoerd. Op aangeven van Rody, die zich minder gelukkig voelde in deze wedstrijd. Maar zonder hem en zonder dat hij zijn taak op zo'n goede wijze met veel inzet uitvoerde, zou GVV'63 ongetwijfeld de mogelijkheid hebben gekregen om beter te gaan spelen. Die mogelijkheid kregen ze niet. En de o zo belangrijke 2-0 kwam tot stand op de wijze waarop veel getraind was.

Ik herinner mij het moment van de 3-0. Dat was zo ongeveer na 15 minuten spelen in de 2e helft. De ontlading was op dat moment voelbaar. Ook bij mij bij het 'verlaten' van mijn stoel. Ik ging een stukje de lucht in. Het ging echt gebeuren. 'We' gingen de beker mee naar Giessenburg nemen! Het doelpunt kwam van de linkerschoen van Mitchell.

En kort daarna werd het 4-0 door Sjoerd. De bal eerst langs de keeper op de paal geschoten, de terugkaatsende bal daarna in het netje.

Menno scoorde ook nog. Maar de goal werd vanwege vermeend buitenspel, ik schrijf vermeend omdat uit het beschikbare fotomateriaal valt af te leiden dat er mogelijk een vergissing in het spel was, afgekeurd. De eindstand werd 4-1, maar die tegengoal mocht de pret niet drukken.

Het was warm die dag, de Peursum-spelers waren duidelijk ook fysiek in beter doen dan de spelers van GVV. Die vielen om de haverklap in de tweede helft om met kramp. En Peursum had een goed gevulde reservebank om frisse spelers in te kunnen zetten; dank aan Jeroen, Martijn en Jurre (en Kevin ook natuurlijk!). Al dat oponthoud in de 2e helft maakte dat de klok van de assistent-scheidsrechter nog ruim 5 minuten te spelen aangaf. Jurre stond al met een voet in het veld toen de scheidrechter besloot om toch maar af te blazen. Dat was ook een moment wat me bij zal blijven.

De blijdschap is en blijft toch het overheersende gevoel. Enorm gaaf om zo te mogen afsluiten, zo'n 14 jaar na de eerste training van mijn oudste zoon bij Peursum en vele mooie jaren waarin de pupillen van toen zijn gegroeid naar de mannen van nu! 

De spelers die dit fantastische resultaat waar hebben gemaakt gedurende het seizoen 2016-2017: Thimo Ponsen, Daan Lanser, Jamey Bender, Marc Zuur, Ronald Post, Jaap Woltman, Jip Steehouwer, Kay Schreuders, Fido van de Minkelis, Dennis Boer, Mitchell Huisman, Sjoerd den Boer, Menno de Jong, Rody Korevaar, Tom Woudenberg, Jurre Nomen, Martijn de Kuiper, Jeroen Korevaar, Kevin Vos. Het geheel onder de bezielende leiding van Perry Blokland en Bert Steehouwer. En met dank aan vaste invalkracht met vlag: John Post. 

IMG 20170611 WA0000