Met een schrijfblok en een pen op zak fiets ik richting café Olt Ghiessen. Lekker dichtbij in Giessen-Oudekerk, niet te verwarren met Giessendam zoals sommigen deze avond zullen doen. Vanavond is de jaarlijkse sponsoravond, een avond waarbij de sponsoren in het middelpunt staan. Of althans hun aanwezigheid. Als ik de deur open doe komt de ambiance me al tegemoet. Een kippenschuur lijkt het wel, maar dan in de positieve zin van het woord. Betrokkenen bij de vereniging van verschillende pluimage zijn met elkaar in gesprek. Een man of zeventig, tachtig lijkt er wel binnen te zijn. Dat is aanzienlijk meer dan bij de laatste wedstrijden die ik van het vlaggenschip heb bezocht, de selectie op het veld nog meegerekend. Een top opkomst dus.

Nadat iedereen door de altijd gastvrije Gerrit, Gerda en de overige enthousiaste gastvrouwen en -mannen zijn voorzien van een bak koffie is het tijd om te starten. Onze hoofdact van de avond, Wim Kieft is al aanwezig en zit op een stoel ver van de bar. Marco Muilwijk opent als voorzitter van de sponsorcommissie de avond. De avond zal er iets anders uitzien dan oorspronkelijk bedacht. Hoe kan het anders dan een voetbalwedstrijd heeft roet in het eten gegooid. Bas Nijhuis, de geboekte spreker van de avond is verhinderd omdat hij een vriendschappelijke wedstrijd moet fluiten. Maar het boekingsbureau heeft de organisatie niet met de handen in het haar achtergelaten. Twee waardige invallers nemen vanavond de honneurs waar: Eddy van der Leij en Wim Kieft. Maar voordat zij aan bod komen mag Ad van der Aa als voorzitter nog even het woord nemen.

Ad heeft heel goed door waar de focus op moet liggen, niet op het voetbal want daar kunnen we geen potten breken. Zijn vele sheets laten daarom diverse activiteiten zien die niet of nauwelijks met voetbal te maken hebben, maar wel door de vereniging zijn geïnitieerd om de sociale cohesie te bevorderen.

De sponsoravond is er natuurlijk niet alleen om te laten zien dat Peursum klaverjas- en darttoernooien organiseert, daar kunnen we de krant ook voor gebruiken. Peursum wil bouwen aan haar toekomst. Daarvoor is zij al (jammer genoeg erg) lange tijd in overleg met de gemeente voor een nieuwe sportaccommodatie. En hoewel de gemeente hier een mooi bedrag aan bij wil bijdragen zal er ook geld en zelfwerkzaamheid vanuit Peursum nodig zijn. De aanwezige sponsoren zouden via sponsoring daaraan bij kunnen dragen, de aap komt uit de mouw.

Het een-tweetje wordt afgemaakt. Ad geeft het woord weer aan Marco die kort ingaat op de activiteiten van de sponsorcommissie. Ook hier maatschappelijke betrokkenheid buiten het voetbal om. Voor het wassen van de kleding is contact gezocht met Syndion, een organisatie die zorg biedt aan mensen met een verstandelijke- of fysieke beperking. En de Peursum Foundation heeft een deel van het sponsorinkomsten geschonken aan de stichting Leergeld. Verder is de club van 50 nieuw leven ingeblazen, of beter gezegd, de club van 75 is qua bedrag van 1/3e afgenomen. Maar niet qua activiteiten, want daar gaat verandering in komen, er komt nieuw leven in deze club.

En dan is het zover....de hoofdact. Wim en Eddy naast elkaar in een interview. Wim is degene die geïnterviewd wordt, blijkbaar heeft hij het meest interessante leven van de twee. Ik sla de eerste bladzijde van mijn aantekeningen om, nu opletten of ik de rode draad van het verhaal te pakken krijg. Vooraf had ik gedacht dat cocaïne de rode draad zou zijn. Na vijf minuten denk ik dat het misschien de NS is. Ruud Krol misschien die chagrijnig is? Alle drie fout, het is Hans van Breukelen, teamgenoot van Wim bij PSV en oranje. Het is ongelooflijk maar om de vijf minuten komt Hans wel weer in een verhaallijn terug. Maar wel op een nette manier zonder hem af te zeiken. Het zijn de feiten zou Eddy zeggen, en feiten zijn de waarheid.

Luisteren naar Wim is niet vervelend. Hij neemt te tijd voor zijn verhaal, raffelt niets af. Hij praat honderduit, over zijn verleden als voetballer, maar juist ook heel openhartig over zijn moeilijke tijden. Ik denk dat het overwinnen van zijn verslaving hem meer genoegdoening geeft dan de EK overwinning. Hij geeft het zelf aan: hij was maar invaller en soms zelfs tribunevulling.

Om het toch nog sportief te houden wordt er nog een kennisquiz gedaan. Waar het meestal in café Olt Ghiessen via petje-op-petje-af gaat, is nu de keuze: hand omhoog of hand langs je lichaam. De sportkennis is niet al te hoog deze avond want de quiz heeft snel een winnaar. Voordeel is dat er nog tijd overblijft voor enkele vragen.

Onze clubscheidsrechters (die het waarschijnlijk jammer vonden dat Bas Nijhuis er niet is) blijken toch wat andere meningen te hebben over de kwestie doellijntechnologie. Is het oneerlijk als niet alle clubs het hebben? Wim geeft geen krimp en blijft bij zijn standpunt dat ook al is de technologie niet in ieder stadion aanwezig, het hoe dan ook de competitie eerlijker maakt. Tekenend voor Wim, hij hoeft niemand te vriend te houden en mee te buigen. En hoe ziet hij de nieuwe opzet van de KNVB voor het opleiden van jeugd? Tja, het is zo dat de jeugd meer balcontacten heeft, dat is een pré. Maar of de hele opzet en manier waarop het wordt ingevoerd de juiste is, daar is hij niet zo zeker van. Die huidige technisch directeur van de KNVB, is dat wel de juiste persoon hiervoor? Dat is maar de vraag. Wie is de technisch directeur? Ja, dit is echt de laatste keer van de avond: Hans van Breukelen!

De avond beschouwend ben ik toch wel blij dat we de invaller hebben gekregen. Wim is een goede voor dit soort avonden heb ik gemerkt. Het plaatje van Wim was waarschijnlijk vroeger niet degene die je als klein jochie in je panini-pakje met voetbalplaatjes wilde vinden. Daar wilde je Van Basten, Gullit of Rijkaard tegen komen. Maar dertig jaar later ben je blij dat je op zo'n avond als deze niet Marco van Basten voor je hebt. Ik hoor toch liever een oprecht levensverhaal van een bankzitter als spits bij oranje, dan dat ik luister naar de fifa-bobo die als taak heeft na te denken of de stiksels van voetbalschoenen een rechte steek of een zig-zag steek moeten hebben. En voor de liefhebber nog een paar uitspraken van Wim. Misschien dat ze ooit het je leven nog van toegevoegde waarde kunnen zijn.

  • Op wilskracht red je het nooit.
  • Je bent kwetsbaar als je moe bent.
  • Je moet de focus kunnen vinden.

Namens Peursum en in het bijzonder de sponsorcommissie: iedereen bedankt voor jullie aanwezigheid. En nogmaals dank aan: Gerda en Gerrit voor de gastvrijheid, De Jong AV voor de audio en video, Fred van den Heuvel voor zijn drankensponsoring (die hij bijna zelf won) en allen die ik vergeten ben.

image 2017 03 23 3

image 2017 03 23image 2017 03 23 1image 2017 03 23 2image 2017 03 23 4image 2017 03 23 5image 2017 03 23 6image 2017 03 23 7


Foundation sponsoren